Dlaczego zakładamy własną firmę?

Coraz więcej osób decyduje się spróbować swoich szans w biznesie i założyć własną firmę. Co jednak zachęca ich do podjęcia takiego ryzyka?

Z badania Polskiej Mikroprzedsiębiorczości wynika, że największym motywatorem jest potrzeba niezależności i samodzielności. Największą korzyścią jest zatem bycie samym dla siebie szefem.

Kolejnym powodem jest perspektywa wyższych zarobków, które pozwolą żyć na wyższym poziomie.

Innym czynnikiem, który zachęca do założenia swojej firmy jest możliwość realizowania osiągnięć, których nie można byłoby osiągnąć podczas tradycyjnego zatrudnienia.
Ważnym argumentem za utworzeniem własnej firmy jest też możliwość robienia tego co się lubi oraz szansa na samorealizowanie się w zawodzie.

Niestety własna firma to także mniej czasu oraz znacznie więcej pracy. Przedsiębiorcy jednak doceniają zalety swojej firmy, dlatego mimo tych wad i tak większość z nich nie żałuje decyzji o utworzeniu biznesu i gdyby mogli cofnąć czas ponownie założyliby firmę.

Zobacz także: Rodzaje i charakterystyka spółek

Jak zostać spółką giełdową?

Spółka giełdowa to spółka akcyjna notowana na giełdzie papierów wartościowych.

Podczas dynamicznego rozwoju spółka bardzo często poszukuje możliwości pozyskania dodatkowego kapitału na ekspansję. Jednym z najskuteczniejszych na to sposobów jest wyjście z emisją papierów wartościowych.

Wejście na GPW wiąże się z następującymi korzyściami:
– możliwość pozyskania kapitału na rozwój,
– poprawa wizerunku firmy i wzrost zaufania wobec niej,
– zwiększenie rozpoznawalności firmy wraz z jej produktami,
– wycena rynkowa,
– szansa na efektywne finansowanie przejęć kapitałowych.

Aby zostać spółką giełdową konieczne jest przejście przez następujące etapy:
1. Utworzenie spółki akcyjnej bądź przekształcenie w tę spółkę działalności.
2. Plasowanie oferty publicznej.
3. Złożenie do Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych odpowiednich dokumentów wraz z wnioskiem o dopuszczenie do obrotu giełdowego.
4. Wypełnianie obowiązków informacyjnych w celu dostarczenia informacji na temat spółki publicznej i wyeliminowania asymetrii informacyjnej.

Mikro, mały i średni przedsiębiorca

O wielkości firmy decyduje ilość zatrudnionych pracowników oraz uzyskiwane przez nią dochody. Definicja mikro, małych i średnich przedsiębiorstw znajduje się w ustawie “Prawo Przedsiębiorców”.

1. Mikroprzedsiębiorca – zatrudniania średniorocznie poniżej 10 pracowników. Roczny obrót ze sprzedaży nie przekracza równowartości 2 milionów euro.
2. Mały przedsiębiorca – średniorocznie zatrudnia 50 pracowników, a roczny obrót nie przekracza 10 milionów euro.
3. Średni przedsiębiorca – zatrudnia mniej niż 250 pracowników, a średnioroczne obroty nie przekraczają 43 milionów euro.

Średnioroczne zatrudnienie określa się w przeliczeniu na pełne etaty.
Co ważne, aby pracodawca został zakwalifikowany do określonej grupy, obowiązkowo muszą być spełnione oba warunki.

Euro za roczny obrót przelicza się według średniego kursu, który ogłasza Narodowy Bank Polski w ostatnim dniu roku obrotowego, który wybiera przedsiębiorca. Stawki te znajdziesz na stronie Narodowego Banku Polskiego.

Odpowiedzialność członka Zarządu za zaległości podatkowe

Za zaległości podatkowe może ponosić odpowiedzialność członek Zarządu Spółki z o.o. lub spółki z o.o. w organizacji, jak również byli członkowie. W przypadku byłych członków zarządu odpowiedzialność ogranicza się jednak do zaległości, których termin płatności minął w czasie pełnienia funkcji członka Zarządu.

Jeżeli spółka w organizacji nie miała powołanego Zarządu wówczas za zaległości odpowiedzialność ponosi pełnomocnik spółki, a w przypadku jego braku wspólnicy.

Warto zaznaczyć czym w zasadzie są zaległości podatkowe. Są to podatki niezapłacone w terminie, niezapłacona w terminie zaliczka na podatek, rata podatku nie wypłacona w terminie, należny zwrot podatku bądź nadpłaty podatku, koszty postępowania egzekucyjnego oraz odsetki za zwłokę.

Członek Zarządu może uniknąć odpowiedzialności za zaległości podatkowe jeżeli wykazał w odpowiednim terminie wniosek o ogłoszenie upadłości spółki z o.o..

Członek Zarządu może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za zobowiązania zaciągane przez spółkę w przypadku, gdy egzekucja z majątku spółki okazała się w całości bądź części nieskuteczna.

Działalność nierejestrowana

Końcem kwietnia 2018 roku wprowadzona została Konstytucja Biznesu. Wraz z nią w życie weszła “Ustawa Prawo Przedsiębiorców”. Reguluje ona wszelkie aspekty związane z działalnością nierejestrowaną.

Działalność nierejestrowaną stanowi rodzaj działalność, gdy jej miesięczny przychód nie przekracza 50% minimalnego wynagrodzenia. W bieżącym roku będzie to kwota w wysokości 1050 złotych brutto. Działalność ta powinna być prowadzona przez osobę, która przez ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej.

Do prowadzenia działalności nierejestrowanej uprawniona nie jest działalność prowadzona w formie spółki cywilnej, a także działalność wymagająca koncesji, pozwoleń bądź licencji.

Co ważne, jeżeli przychód przekroczy określony limit przedsiębiorca w przeciągu kolejnych 7 dni ma obowiązek zgłosić ją do CEIDG.

Prowadzenie działalności wiążę się z szeregiem zalet takich, jak:
– brak konieczności zgłaszania działalności do CEIDG,
– brak obowiązku opłacania zaliczek na podatek dochodowy,
– brak obowiązku prowadzenia firmowej księgowości,
– brak potrzeby opłacania składek i składania deklaracji do ZUS.

Definicje: paragon, faktura i rachunek

PARAGON to dokument potwierdzający dokonanie konkretnego zakupu. Jest on wydawany przez sprzedawców, którzy posiadają kasy fiskalne. Każdy paragon musi między innymi zawierać: dane sprzedawcy, informacje o cenie produktu oraz naliczonym podatku od towarów i usług. W Polsce istnieje obowiązek wydawania paragonu przy każdej transakcji, bez dodatkowych starań ze strony klienta.

FAKTURA jest dokumentem sprzedaży, który potwierdza zaistniałą transakcję pośredniczących ze sobą stron. Może być ona wystawiona w formie elektronicznej, jak i papierowej. Wystawienie oraz przekazanie faktury powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Najpopularniejszym typem tego rodzaju dokumentów jest w Polsce faktura VAT.

FAKTURA VAT to rachunek wystawiany przez podatników podatku od towarów i usług, którzy podlegają osobnym przepisom.

RACHUNEK jest bardzo szerokim tematem, który tak naprawdę ma wiele znaczeń. Przykładowo, mówiąc słowo “rachunek” możemy mieć na myśli: rachunek prawdopodobieństwa, rachunek bankowy, czy dokument zawierający podsumowanie należności za dostarczone towary i usługi.

Zakazane kody PKD

W jednym z poprzednich wpisów przedstawiliśmy sekcje kodów PKD, dzisiaj zajmiemy się tymi, które są zakazane dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Jeśli chcesz zobaczyć tamten wpis – KLIKNIJ TUTAJ.

Rejestracja każdego podmiotu gospodarczego wiąże się z konkretnym określeniem profilu jego działalności. Umożliwiają to kody PKD, czym one są?

Kody PKD to Polska Klasyfikacja Działalności, jest to umownie przyjęty, hierarchicznie usystematyzowany podział zbioru rodzajów działalności społeczno-gospodarczej, jakie realizują podmioty gospodarcze.

W przypadku rejestracji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością istnieje lista tak zwanych “zakazanych” kodów PKD. Wpis działalności gospodarczej, zdefiniowanej takim kodem, do rejestru sądowego jest niemożliwy, w procedurze tradycyjnej sąd wezwie wspólników spółki do zmiany umowy spółki, a w procesie rejestracji w systemie S24 oddali wniosek.

Jaka jest list zakazanych kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności?
PKD 64.11.Z – Działalność banku centralnego
PKD 65.11.Z – Ubezpieczenia na życie
PKD 65.12.Z – Pozostałe ubezpieczenia osobowe oraz ubezpieczenia majątkowe
PKD 65.20.Z – Reasekuracja
PKD 65.30.Z – Fundusze emerytalne
PKD 66. 11.Z – Zarządzanie rynkami finansowymi
PKD Dział 84 – Administracja publiczna oraz polityka gospodarcza i społeczna
PKD 85 – Edukacja
PKD 92 – Działalność związana z grami losowymi i zakładami wzajemnymi
PKD 94.11.Z – Działalność organizacji komercyjnych i pracodawców
PKD 94.12.Z – Działalność organizacji profesjonalnych
PKD 97 – Gospodarstwa domowe zatrudniające pracowników
PKD 98.10.Z -Gospodarstwa domowe produkujące wyroby na własne potrzeby
PKD 98.20.Z – Gospodarstwa domowe świadczące usługi na własne potrzeby
PKD 99 – Organizacje i zespoły eksterytorialne

Czy udzielenia informacji o spółce można odmówić?

Wspólnicy spółek mają prawo kontrolowania tego, co dzieje się w spółce oraz w jaki sposób jest ona prowadzona. Czy zawsze mają prawo wiedzieć w jaki sposób funkcjonuje spółka?

Zarząd spółki ma prawo odmówić udzielenia informacji i udostępnienia ksiąg oraz dokumentów spółki w przypadku, gdy istnieje podejrzenie, że wspólnik może wykorzystać je w sposób zagrażający bezpieczeństwu spółki.

Nie udzielając informacji zarząd chroni interesy zarówno spółki, jak i pozostałych wspólników.

Najczęściej zdarza się to wtedy, gdy wspólnik ma jakiekolwiek powiązania z podmiotem działającym w konkurencyjnej branży. Istnieje zagrożenie, że może on przekazywać informacje o działalności spółki. W tej sytuacji odmowa udzielenia informacji jest uzasadniona.

Różnice między spółkami osobowymi a kapitałowymi.

Spółka osobowa jest spółką prawa handlowego, której działalność opiera się na więzi między jej wspólnikami. W odróżnieniu od spółek kapitałowych, nie ma możliwości otworzenia jednoosobowej spółki osobowej.

Z ogólnej charakterystyki należy wiedzieć, że spółki osobowe są jednostkami organizacyjnymi posiadającymi zdolność prawną, co pozwala na samodzielne uczestniczenie w obrocie gospodarczym, jednak nie posiadają osobowości prawnej. Dzięki zdolności sądowej i procesowej mogą pozywać, być pozwane, a także samodzielnie uczestniczyć w procesie sądowym.

W spółkach osobowych (z wyjątkiem komandytowo – akcyjnej) skład personalny nie może ulec zmianie. Wspólników obowiązuje odpowiedzialność za zobowiązania spółki.

Wszystkie łączy konieczność podania nazwiska (nazwy) chociażby jednego ze wspólników w nazwie spółki.

Rodzaje spółek osobowych

  • spółka jawna
  • spółka partnerska
  • spółka komandytowa
  • spółka komandytowo – akcyjna

Spółki kapitałowe są prawną formą organizacji podmiotów gospodarczych, najczęściej wykorzystywane w prowadzeniu dużych przedsiębiorstw. Jest to typ biznesu w którym najważniejszy jest majątek, kapitał firmy.

Posiadają osobowość prawną, a więc są najsilniej uregulowane prawnie. Zapewnia to wspólnikom ochronę, ponieważ spółka odpowiada sama za siebie. Taka sama zasada obowiązuje w finansach: współudziałowcy nie ponoszą odpowiedzialności za zadłużenia firmy.

Mogą być tworzone w dowolnym celu – nie koniecznie w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

Wyróżnia się dwa rodzaje spółek kapitałowych:

  • spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
  • spółka akcyjna

Wybór rodzaju spółki zależny jest od preferencji. Każda ma swoje wady i zalety, a wskazanie różnic ma pomóc Tobie w podjęciu decyzji. Jedno jest pewne – warto prowadzić własną działalność. Dzięki temu możesz rozwinąć swoje umiejętności, a także spełniać nowe cele.

5 rzeczy, które warto wiedzieć o spółce akcyjnej

1. Spółka akcyjna może być założona przez jeden lub więcej podmiotów. Założycielem spółki z o.o. nie może być wyłącznie jednoosobowa spółka z o.o.

2. Spółka akcyjna uzyskuje osobowość prawną w momencie wpisania jej do Krajowego Rejestru Sądowego. W tym momencie staje się podmiotem praw i obowiązków, a także może być stroną w postępowaniach sądowych.

3. Kapitał zakładowy wymagany do założenia spółki to aż 100 tysięcy złotych. Dzieli się go na akcje o równej wartości nominalnej obejmowane przez akcjonariuszy.

4. Spółka akcyjna odpowiada za swoje zobowiązania całym swoim majątkiem.

5. Zysk spółki akcyjnej rozdziela się proporcjonalnie w stosunku do posiadanych przez wspólników akcji.